1001 Hadis Işığında İmam Ali (a.s)
Hz. Peygamber (s.a.a):
* Ya Ali, Allah’ı benden ve senden başkası hakkıyla tanımamıştır. Ve seni Allah’tan ve benden başka kimse hakkıyla tanımamıştır. (21. Hadis)
* Eğer insanlar Ali b. Ebî Tâlib’in sevgisinde birleşselerdi, Allah (cehennem) ateşini yaratmazdı. (816. Hadis)
* Hiç şüphesiz Ali’de öyle hasletler (özellikler) vardır ki, eğer onlardan bir tanesi bile bütün insanlarda olsaydı, fazilet olarak onunla yetinirlerdi. (34. Hadis)
* Ali b. Ebî Tâlib, cennet kapısına asılmış bir halkadır. Kim ona tutunursa, cennete girer. (514. Hadis)
İki İslam
NEDEN İKİ İSLAM?
Din, sadece Allah’tan gelen kanunlar bütünü değildir. Dinin iki ayağı vardır, biri Allah’tan gelen kanunlar bütünü kitap, diğeri kitapla hükmedecek olan Allah’ın seçip yetkilendirdiği kişi. İkisine birden itaat etmenin adına din denilmiştir. Din yukarıdan aşağı iner. Aşağıdan yukarı din olmaz. Ümmetin ihtilafa düşmesinin en önemli sebebi, Müslümanların yapıp ettiklerinin din gibi algılanmasıdır. Nitekim saltanat bu algı yöntemiyle meşruiyet kazanmıştır.
Peygamber Efendimiz hayattayken din bütünsel anlamda onun şahsında somutlaşmıştı. Buna bağlı olarak ümmet tek renkti. İkinci rengin oluşma imkânı yoktu.
Resulullah’ın (s.a.a.) vefatıyla birlikte icra makamı konusunda ümmet ikiye ayrıldı.
Birinci, etkin grup; “Muhammed (s.a.a) peygamberlerin, Kur’an-ı Kerim kitapların ve İslam da dinlerin en kâmili ve sonuncusudur. Resulullah vefat etmiş, getirdiği din ve kitap bakidir. Bundan sonra ümmet, kendi içinden seçeceği önder, otorite vasıtasıyla işlerini deruhte edebilir!”görüşünü ileri sürdü. Bu görüş sahiplerine Sünni denildi.
İkinci, azınlıkta kalan grup ise; “Allah, Âdem’den (as) itibaren insanlığın mutluluğu için gerekli olan ibadî, toplumsal ve hukukî ihtiyaçları karşılamak üzere her zaman kendisiyle ilişki kurabilecek liyakate, temizliğe sahip kimseler seçip göndermiştir. Gönderdiği elçiler; bazen haber getirici ‘nebi’, bazen hem haber getirici hem icradan sorumlu ‘ulü-l azm’ peygamber, bazen de yalnız icradan sorumlu ‘imamlardır’, dolayısıyla önderi, otoriteyi ancak Allah seçebilir.” görüşünde ittifak etti. Bu görüş sahipleri tarihte İsna Aşeriye/İmamiye, Alevi, Şii olarak adlandırılmıştır.
Bu iki farklı görüş ilk etapta siyasi gibi görünse de, zamanla birbirinden bağımsız, adeta iki ayrı İslam şeklinde tezahür etmiştir. Allah izin verirse kitapta bu iki anlayışın bazı temel farklılıklarına işaret etmeye çalışacağız.
Müslüman Alimlerin Eğitim, Öğretim ve Temelleri Üzerine Görüşleri – 4
Feyz-i Kâşânî, on birinci yüzyılın önde gelen Müslüman düşünürlerindendir. Onun önemi, sadece birçok alanda kuşatıcı ilmî birikime ve çok sayıda telife sahip olmasından kaynaklanmıyor. Onun asıl önemi, yenilikçi bir düşünür, kılı kırk yaran bir teorisyen, güçlü bir ihya hareketi öncüsü, eşsiz bir tashih ve tahkik üstadı ve vefalı bir velayet eri oluşuyladır. O, dinin temelleri hususunda sağlam bir iman, erdemlerle donanmış tertemiz bir ahlâk, mânâ ikliminden beslenen bir irfan, ince bir zevk, latif bir karakter ve zengin bir şiir yeteneğine sahip ender düşünürlerden biridir.
Bu kitapta Feyz hakkında aşağıdaki hedefler göz önünde bulundurulmuştur:
1. Feyz-i Kâşânî’nin kişiliği, düşüncesinin ana hatları, hayatı ve eserleriyle tanışma.
2. Feyz-i Kâşânî’nin eğitim alanında düşüncelerinin kaynak ve kökenlerinin incelenmesi.
Elbette bu kaynakların izahı ister istemez bizi, felsefe ve irfan sahasına yönlendirmiş ve Feyz’in eğitimle ilgili görüşlerinin felsefî kökenlerini incelemeye ve onun epistemoloji, antropoloji ve ontolojiye dair fikirlerini Gazzâlî’nin bu alanlara dair düşünceleriyle karşılaştırmalı bir şekilde ele almaya sevk etmiştir.
Bilinmeyen Simasıyla Hz. Ali (a.s)
Ali (a.s) beden ve ruh kemalini bir araya toplamıştı. Geceleri ibadete başladığında, Allah’tan gayri her şeyden kopar; gündüzleri halkın arasında, onlardan biri gibi yaşardı. Gündüzleri gözler onun eşitlik ve fedakârlık örneği davranışlarına şahit olurdu; kulaklar bilgece öğüt ve sırlar işitirdi ondan. Geceleriyse yıldızlar, Rabbine yakaran Ali’nin (a.s) yaşlı gözlerine şahit olur, gökler onun coşkulu duaları ve âşıkane münacatlarını dinlerdi mahut bir sessizlikle.
Ali (a.s) hem din âlimiydi hem bilge, hem arifti hem sosyal lider, hem zahitti hem asker, hem hâkimdi hem işçi, hem hatipti hem yazar. Kısacası Ali (a.s) tam anlamıyla ve bütün güzellikleriyle kâmil bir insandı…
Elinizdeki kitap, bir giriş ve iki bölümden müteşekkil bu eserin giriş bölümünde çekicilik ve iticiliğin genel anlamlarına ilaveten, insanların çekicilik ve iticilikleri genel bir çerçevede işlenmiştir. Birinci bölümde İmam Ali’nin (a.s), onu hakkıyla tanıyan her insanda hayranlık uyandıran nadide kişiliğinin cazibesi ve bu cazibenin etki ve faydaları ele alınmıştır. İkinci bölümde de o Hazret’in kimleri, ne tür hasletlere sahip insanları kendisinden uzaklaştırdığı boyutu, iticiliği incelenmiştir.
Bu iki bölümden sonra elde edilen netice, İmam Ali’nin (a.s) iki boyutlu ve iki ayrı güce sahip olduğudur ki, ona uyan ve onun okulunun öğrencisi olmak isteyen de, onun gibi olmalı ve bu iki zıt gücü, yani çekicilik ve iticiliği bir arada taşımalıdır.
Mutahhari’den 10 Konuşma
İÇİNDEKİLER:
-İmam Ali (a.s) Açısından Adalet
-İslâm’da Adalet İlkesi
-İslâm Açısından Hakların Ana Dayanakları
-Haklara Saygı ve Dünyayı Küçümseme
-Yerinde ve Yersiz Ayrıcalıklar
-Allah’ın Rızk Vericiliği
-İmam Cafer Sadık (a.s)
-İmam Musa b. Cafer (a.s)
-Zorluklar ve Belalar
-İmanın Fayda ve Etkileri
-Dinin Dünyaya Bakışı
-İslâm’ın İlim Hakkındaki Görüşü
-Dinî Sorular
-Akıl ve Gönül
-Bahar Mevsiminden Alınması Gereken Ders
-Kur’ân ve Düşünme
-Kur’ân’ın Yaşam Konusuyla Tevhide İstidlali
-Dua
-İnsanın Algı Mekanizması
-Nedensiz İnkârlar
Gadir-i Hum
1941 yılında Antakya’da doğdum. Öğrenimimi Antakya’da tamamladıktan sonra 1973 yılında ailemle birlikte Almanya’ya gittim. Almanya’da bulunduğum süre içerisinde, Ehl-i Beyt’i ve onların İslâm dinindeki üstün konumlarını merak ederek, değişik eserlerden faydalanma imkânına kavuştum.
Özellikle yüce dinimiz İslâm’ın biz inanan insanlara gösterdiği aydınlık yolu seçmek ve İslâm’ın sönmeyen ışığını inananlarla paylaşmak amacıyla, değişik görüşlerdeki sayısız eserlerden yararlandım. Kaleme aldığım bu eser, sözünü ettiğim birikimin bir göstergesidir. Yüce peygamberimiz Hz. Muhammed’in (s.a.a) özü ve soyu olan Ehl-i Beyt’in haklılığı ve İmam Ali b. Ebi Talib’in (a.s), Hz. Peygamber’den sonra vasi tayin edildiğine ilişkin görüşleri değişik kaynaklardan deliller sunarak, yanlış anlaşılmaları ve yanlı düşünceleri bertaraf etmek istedim.
Yaşadığımız evrende, dinimizin gerektirdiği üstün fazilet ve erdemlilik ilkesiyle yola çıkarak, yararlı bir eser sunduğum kanaatindeyim.
Eserimde ele aldığım vaka; dinimizin kemale erdiği noktada da çok önemlidir. İster Gadir-i Hum, ister el-Ğadir diye adlandırılmış olsun; önemli olan eserimin adını da taşıyan “el-Ğadir” olayının spekülasyonlarına son vermesi ve yüce dinimiz İslâm’ın gösterdiği aydınlığın biz inananlara yansımasıdır.
Hidayet Önderleri c.13
Tarihin başlangıcından itibaren bütün çağlar ve yüzyıllar boyunca peygamberler ile onların vâsileri, ilâhî hidayet meşalesini elden ele taşımışlardır. Yüce Allah kullarını hiçbir yerde, hiçbir zaman hidayete ileten bir hüccetsiz, doğru yolu gösteren bir mürşitsiz ve aydınlatıcı ışıksız bırakmamıştır.
Ehl-i Beyt, Peygamberimizin (s.a.a) Allah’ın emri ile kendinden sonra ümmetin önderliğini üstlenmek üzere tanıttığı en hayırlı kimselerdir.
“Ben size iki değerli emanet bırakıyorum. Bunlara sarıldığınız takdirde kesinlikle sapıtmazsınız. Bunlar Allah’ın kitabı ile benim Ehl-i Beyt’imdir. Bunlar Havuz’da yanıma gelinceye kadar birbirlerinden asla ayrılmayacaklardır.”
Ehl-i Beyt’in hayat çizgisi, Hz. Peygamber (s.a.a) döneminden sonraki İslâm’ın gerçek çizgisini yansıtır. Onların hayatlarını kapsamlı biçimde incelemek, köklü İslâm hareketinin kapsamlı bir portresini gözler önüne serer.
Bu hususta Dünya Ehl-i Beyt Kurultayı’nın, Şia’nın düşünürlerinden oluşturduğu bir komisyon aracılığıyla hazırlattığı “Hidayet Önderleri” unvanıyla 14 ciltten oluşan ve konusunda kaynak olan dev çalışması şayan-ı teveccühtür.
Ehl-i Beyt hareketi hakkında bu inceleme, elçilerin sonuncusu Abdullah oğlu Muhammed Mustafa (s.a.a) ile başlayıp, vâsilerin sonuncusu ve beklenen Mehdi Muhammed b. Hasan Askerî (a.s) ile son buluyor.
Elinizdeki bu kitapta, Ehl-i Beyt İmamları’nın onbirincisi ve hidayet önderlerinin onüçüncüsü olan İmam Hasan Askeri’nin (a.s) hayatı incelenmiştir.
Matemin Hakikati
□ Eğer Ehlibeyt izleyicileri Aşura’nın mesajlarını ciddiye alsalardı bugün maddi ve manevi açıdan dünyanın en ileri ve en kalkınmış toplumu olur… bugün İslam toplumuna İslam düşmanlarının kültürel nüfuzu yol bulamazdı.
Dünyada hiçbir milletin ve hiçbir dinin, ilerleme ve saadet yolunda böylesine güçlü bir motivasyon faktörü yoktur. Ne yazık ki İslam toplumu bu güçlü vesileden gereği gibi faydalanamamıştır, Müslümanlar İmam Hüseyin’in (a.s) kıyamının asli hedefinden sadece kısmen nasiplenmişlerdir… Oysa bugün, İslam toplumu hiç olmadığı kadar yas meclislerinin benzersiz ve üstün gücünden istifade etmeye muhtaçtır.
□ Elinizdeki eserde kısaca yas ehlinin beş merhaleli seyr ü sülukuna, ağlama ve yasın bir vesile oluşuna ve zamanımızdaki yaslara bulaşan afetlere ve sapmalara değindik, ayrıca ayrıntılı olarak yas meclislerinden azami ölçüde istifade etmenin keyfiyetini ve yas meclislerinin en mühim hedeflerini ele aldık.
Aynı zamanda Ehlibeyt’in (a.s) yaşadığı musibetlerin çeşitlerini şerh ederek onlara karşı vazifelerimizi beyan ettik. İnşaallah Hakk dergâhında ve ismet hanedanının nezdinde makbul olur ve aziz okuyucularımız faydalanırlar.
Müellif
Maktel-i Âl-i Resul
Türkçe makteller, Türklerin Kerbelâ algısını göstermesi bakımından önemli kaynaklardır. Bu açıdan maktellerin yazıldıkları dönemlere göre tek tek ve karşılaştırmalı olarak incelenmesi, tarihî süreç içerisinde Türklerin İmam Hüseyin ve Ehlibeyt (as) algısının gözlemlenebilmesinde önemli bir araştırma sahasıdır.
Maktel araştırmalarımızın ilk ürünlerinden biri olan bu çalışmamızda biz, Lâmiî Çelebi’nin kaynaklarda tarihî gerçeklere en sadık maktel olduğu söylenen Maktel-i Âl-i Resûl’ünü inceleyerek, Şiîliğin Anadolu’daki etkilerinin belirginleştiği hassas bir dönemde, müellifin, maktel okuma yasağına rağmen Bursa Ulu Camii’nde ulemânın ve halkın önünde okuduğu maktelinde Kerbelâ Olayı’nı nasıl aktardığını izlemeye çalıştık.
Kur’an’da Sosyal Hayat
(Ey Allah’ın Resulü, bu Kur’an) Rablerinin izniyle insanları karanlıklardan aydınlığa, üstün ve övgüye layık Allah’ın yoluna çıkarman için sana indirdiğimiz bir kitaptır.
Allah’ın ayetlerine inanan mümin kişi, Kur’an’ın öğrettiği ahlaki değerlere göre hayatını düzenlemelidir. Elinizdeki eserde yer alan yedi makalede işte bu konular işlenmiştir. Bu yedi makalede, Kur’an’ın mümin bir birey için nasıl bir yaşam tarzı belirlediği, Hz. Peygamber’in ve Ehlibeyt İmamları’nın (a.s) Kur’an’ın belirlediği bu yaşam tarzını ne şekilde hayata geçirdikleri; çocukluktan itibaren Müslüman bir bireyin ahlakî, duygusal ve sosyal açılardan nasıl bir eğitime tabi tutulursa Kur’an’ın bize örnek gösterdiği masumların hayat tarzına ulaşabileceği ele alınmış; öte yandan Müslümanların farklı dinlerle mütedeyyin insanlarla ve topluluklarla nasıl davranmaları gerektiği üzerinde durulmuştur.
Umarız Müslümanlar olarak dünya ve ahiret hayatımızda mutluluğa kavuşmak için Kur’an’ın öğretilerini öğrenip sosyal hayatta onlardan faydalanırız; zira günümüzde Müslümanların geri kalmışlığının ve İslam dünyasındaki aşırıcılık ve zulmün en önemli nedeni Kur’an öğretilerini ihmal etmemizden kaynaklanmaktadır.
El-Mîzân Fî Tefsîr’il-Kur’ân c.8
el-Mîzan gibi çok yönlü bir tefsiri okumanın Kur’ân-ı Kerim’in anlaşılması ve tanıtılması açısından kaçınılmaz ve gerekli olduğunu söylemek mümkündür. Bu büyük tefsire her bakımdan farklı bir tefsir diyebiliriz.
Öncelikle Kur’an’ı Kur’an’la tefsir etmek bakımından farklıdır.
İkincisi Kur’an’ı hadisle tefsir etmek bakımından farklıdır.
Üçüncüsü sosyolojik bir tefsir olmak bakımından farklıdır.
Dördüncüsü felsefî bir tefsir olmak bakımından farklıdır.
Beşincisi mukayeseli tefsir olmak bakımından farklıdır.
Altıncısı irfanî bir tefsir olmak bakımından farklıdır.
Murtaza Mutahharî’nin deyimiyle “Ansiklopedik bir tefsir” olan el-Mîzan bu saydığım ve daha saymadığım birçok hususları aynı potada eritip yepyeni değerler üreten bir tefsir olmak bakımından da farklıdır. Bu güne kadar olduğu gibi bundan sonra da tefsirler yazılacaktır. El-Mîzan’ı aşan tefsirler kuşkusuz kaleme alınacaktır. Ama el-Mîzan çığır açıcı bir tefsir olarak daha uzun bir zaman saltanatını sürdürecektir.
Kur’an ve Tebliğ
Davet, iyiliği emretmek, kötülükten sakındırmak, öğüt vermek ve irşad etmek İslâm’ın önemli konularındandır. Ama böyle olmasına rağmen hakkında fazla kitap kaleme alınmamıştır. Yirmi yıldır Allah’ın yardımıyla Kur’ân üzerinde çalışmakta ve tebliğle uğraşmaktayım. Bir kez de davet konusunu araştırmak maksadıyla, Kur’ân’ı baştan sona okuyup inceledim. Tebliğ metodu ve davetçinin özellikleri hakkında yüzlerce ayet buldum. Hamdolsun ki bu ayetleri yılların çabasıyla elde ettiğim bulgularla harmanlayıp birleştirerek bir kitap olarak İslâm davetçilerinin hizmetine sunabildim…
Evet, halkı hidayete erdirmek ve bilinçlendirmek, davetçilerin görevidir ve bu, Allah’ın onlardan aldığı bir ahit ve sözdür.
Hz. Ali (as.) buyuruyor ki:
Allah; öğrenmeleri için bilmeyenlerden ahit ve söz almadan önce, bilmeyenlere öğretmeleri için bilenlerden söz almıştır. (Usul-i Kafi, c. 1, s.51)
Kur’ân-ı Kerim tebliğ için bir teşkilatın varlığını gerekli görmekte ve şöyle buyurmaktadır:
Sizden; hayra çağıran, iyiliği (marufu) emreden ve kötülükten (münkerden) sakındıran bir topluluk bulunsun. (Âl-i İmrân, 104)
Muhsin Kıraati
Hidayet Önderleri c.9
Tarihin başlangıcından itibaren bütün çağlar ve yüzyıllar boyunca peygamberler ile onların vâsileri, ilâhî hidayet meşalesini elden ele taşımışlardır. Yüce Allah kullarını hiçbir yerde, hiçbir zaman hidayete ileten bir hüccetsiz, doğru yolu gösteren bir mürşitsiz ve aydınlatıcı ışıksız bırakmamıştır.
Ehl-i Beyt, Peygamberimizin (s.a.a) Allah’ın emri ile kendinden sonra ümmetin önderliğini üstlenmek üzere tanıttığı en hayırlı kimselerdir.
“Ben size iki değerli emanet bırakıyorum. Bunlara sarıldığınız takdirde kesinlikle sapıtmazsınız. Bunlar Allah’ın kitabı ile benim Ehl-i Beyt’imdir. Bunlar Havuz’da yanıma gelinceye kadar birbirlerinden asla ayrılmayacaklardır.”
Ehl-i Beyt’in hayat çizgisi, Hz. Peygamber (s.a.a) döneminden sonraki İslâm’ın gerçek çizgisini yansıtır. Onların hayatlarını kapsamlı biçimde incelemek, köklü İslâm hareketinin kapsamlı bir portresini gözler önüne serer.
Bu hususta Dünya Ehl-i Beyt Kurultayı’nın, Şia’nın düşünürlerinden oluşturduğu bir komisyon aracılığıyla hazırlattığı “Hidayet Önderleri” unvanıyla 14 ciltten oluşan ve konusunda kaynak olan dev çalışması şayan-ı teveccühtür.
Ehl-i Beyt hareketi hakkında bu inceleme, elçilerin sonuncusu Abdullah oğlu Muhammed Mustafa (s.a.a) ile başlayıp, vâsilerin sonuncusu ve beklenen Mehdi Muhammed b. Hasan Askerî (a.s) ile son buluyor.
Elinizdeki bu kitapta, Ehl-i Beyt İmamları’nın yedincisi ve hidayet önderlerinin dokuzuncusu olan İmam Musa Kâzım’ın (a.s) hayatı incelenmiştir.
İslâmî Değer Ölçütleri
Mâlik b. Enes, İmâm Cafer-i Sâdık’tan (a.s), o da babaları kanalıyla Resulullah’tan (s.a.a) şöyle nakletmiştir:
“Kıyâmet günü olduğunda ve sırât cehennemin kenarına kurulduğunda, ondan ancak yanında Ali b. Ebî Tâlib’in velâyetiyle kurtuluş beratı bulunan kimse geçebilecektir.” (Bişâretü’l-Mustafâ, s. 274)
Esbağ b. Nübâte rivayet ediyor: Bir gün İmam Ali’nin yanında idim. Adamın biri ona, “A’raf’ta herkesi simasından tanıyan adamlar vardır.” ayetinin anlamını sordu, İmam Ali (a.s) şöyle buyurdu:
“A’raf biziz; biz taraftarlarımızı simalarından tanırız. A’raf biziz; Allah’ı tanımak ancak bizi tanıma yolu ile mümkündür. A’raf biziz; bizler kıyamet günü cennet ile cehennem arasında dururuz, ancak bizi tanıyanlar ve bizim tanıdıklarımız cennete girer ve yine ancak bizi tanımayanlar ve bizim tanımadıklarımız cehenneme girer, bu ayetin anlamı budur.” (Basairu’d-Derecat, s. 49; Tessiru’l-Ayyaşî, c. 2, s. 18)
Hz. Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur:
“Zamanının imamını tanımadan ölen bir kimse cahiliye (küfür) ölümüyle dünyadan gitmiş sayılır.” (Biharü’l-Envar, c. 6, s. 16; Müsned-i Ahmed, c. 2, s. 177
Aşura Felsefesi – 72 Konuşma
Dinin esası Aşura ile birleştirilmiş ve onun bereketiyle baki kalmıştır. Seyyidü’ş-Şüheda tarafından ortaya konan böylesi bir fedakarlık ve cesaretin kaynağı; hazretin maneviyat, ihlas, basiret sahibi ve tek kelimeyle insan-ı kamil olmasında yatmaktadır.
Öte yandan Aşura pek çok ibret ve derslerle doludur ve her Müslüman, her İslamî millet için bu dersleri öğrenmek ve Aşura ibretlerini dikkate almak lazımdır; çünkü Aşura’nın en büyük ibreti, İslami toplumun elli yıldan daha kısa bir süre içinde geçirdiği değişim ve yaşadığı çöküştür. Aşura kıyamına ve öncesindeki elli yıllık İslam tarihine baktığımızda şunu görürüz: Havassın özellikle de hak cephesindeki havâssın ibretlik rolü, basiretsizliği ve ondan önemlisi de dünya peşinde koşma gibi hastalıkları Peygamber’in Ehl-i Beyt’inin şahadetine neden olmuştur.
Tüm zamanlarda İslam toplumunun çöküşüne ve Yezidlerin tekrar hakim olmasına şahit olabiliriz, özgürlük ve bağımsızlık yolunu kat etmek isteyen her millet Aşura ashabının yolunu kendine model olarak almalıdır. Seyyidü’ş-Şüheda’nın kıyamının felsefesini ve hedefini tefsir ederken ne İmamın tek hedefinin hükümet kurmak olduğunu ileri sürmek ne de onun tek hedefinin şahadet olduğunu söylemek doğrudur, onun bilinçli ve mücahitçe olan asıl hedefi, İslam ümmetinde ortaya çıkan sapmalar karşısında ilahi cihad yükümlülüğünü yerine getirmek, emr-i bi’l maruf ve nehy-i ani’l münker farzına uymaktı ve böylesi bir hedefle elde edilen her sonuç, ister İslami hükümet kurulsun, isterse şahadetle neticelensin zafer demektir. İmam Hüseyin’in hareketindeki üç unsurun, mantık, kahramanlık ve sevgi unsurlarının bir arada olması ve diğer onlarca ders bu kitapta görülebilir.
İmam Ali’den Son Vasiyet
Elinizdeki eser, İmam Ali’nin (a.s) Kadir gecesinde ve şahadet döşeğinde, mübarek dilinden akan bir vasiyetin şerhidir. Hemen belirtelim ki bu vasiyeti eden kişi, vahiy ocağında yetişen, kâinatın iftiharı, ilmin, adaletin ve zühdün canlı örneği Ebu Talib oğlu Ali’dir (a.s); inci yüklü bu vasiyetin muhatapları ise İmam Hasan (a.s), İmam Hüseyin (a.s), akrabalarından ve ashabından birkaç kişidir. Durum böyle olunca, en seçkin sözlerin ve en önemli öğütlerin söyleneceği çok doğaldır. Buna göre, bu nur yumağı buyruklara dikkat etmek elzemdir.
Ali (a.s) izcisi herkesin arzularından biri şudur: Keşke bilseydim, o hazretin şahadet döşeğinde, mübarek ömrünün son saatlerinde ve anlarında hangi konulara dikkat çekmiş ve hangi noktalara vurgu yapmıştır. Ne mutlu ki, bu arzu gerçekleşmiş ve hazretin tavsiyeleri bizlere ulaşmıştır! Tarih, bu vasiyetleri çok değerli bir hazine olarak kaydetmiş ve bu kıymetli mirası, hazretin fani dünya ile vedalaştığı anlarda mevcut bulunmayan herkes için korumuştur. Bugün bizler bu enfes miras ile baş başayız; onun kadrini bilmeli ve en güzel şekilde ondan faydalanmaya cehdetmeliyiz.
Online Sports Nutrition and Natural Dietetics.
Chances are there wasn't collaboration, communication, and checkpoints, there wasn't a process agreed upon or specified with the granularity required. It's content strategy gone awry right from the start. Forswearing the use of Lorem Ipsum wouldn't have helped, won't help now. It's like saying you're a bad designer, use less bold text, don't use italics in every other paragraph. True enough, but that's not all that it takes to get things back on track.
The villagers are out there with a vengeance to get that Frankenstein
You made all the required mock ups for commissioned layout, got all the approvals, built a tested code base or had them built, you decided on a content management system, got a license for it or adapted:
- The toppings you may chose for that TV dinner pizza slice when you forgot to shop for foods, the paint you may slap on your face to impress the new boss is your business.
- But what about your daily bread? Design comps, layouts, wireframes—will your clients accept that you go about things the facile way?
- Authorities in our business will tell in no uncertain terms that Lorem Ipsum is that huge, huge no no to forswear forever.
- Not so fast, I'd say, there are some redeeming factors in favor of greeking text, as its use is merely the symptom of a worse problem to take into consideration.
- Websites in professional use templating systems.
- Commercial publishing platforms and content management systems ensure that you can show different text, different data using the same template.
- When it's about controlling hundreds of articles, product pages for web shops, or user profiles in social networks, all of them potentially with different sizes, formats, rules for differing elements things can break, designs agreed upon can have unintended consequences and look much different than expected.
This is quite a problem to solve, but just doing without greeking text won't fix it. Using test items of real content and data in designs will help, but there's no guarantee that every oddity will be found and corrected. Do you want to be sure? Then a prototype or beta site with real content published from the real CMS is needed—but you’re not going that far until you go through an initial design cycle.
