Şükredenerin Münacatı
| Ebuzer Helvacı | Huseyin Garip | ||
?????? ????? ??????????? ??????????
?????? ?????????? ???? ???????? ???????? ???????? ????????? ???????????? ???? ???????? ???????? ?????? ????????? ?????????? ???? ?????? ?????????? ???????? ??????????? ?????????? ???? ?????? ?????????? ?????? ????????? ????? ?????? ???? ????????? ????????? ??????????? ?????????? ?????????????? ???????? ???? ???????? ???????????? ?????????????? ???????? ????????? ????????? ???????? ???????????????? ?? ????????? ???????? ???? ???????? ???? ???????? ???????? ?????????? ??????? ?????? ?????????? ?????????????? ?????? ????? ?????????????????? ???? ???????? ??????? ????????????? ??????????? ???? ?????????? ???????? ?????????? ????????????? ?????? ???????? ?????? ???????? ??????? ?????? ?????????? ?? ?????? ?????????? ??????? ?????? ????????? ??????????? ???????? ???? ???????? ????????? ???????? ?????????? ??????? ???????? ?????? ???? ???????? ???????? ????????????? ???????? ???????? ?? ???????? ????????????? ????????? ?? ??????? ????????? ??????? ?????? ?????? ???? ??????????? ???????????? ???????? ?????? ?????? ???? ?????????? ??????? ???? ?????????????? ???????? ?? ?????????? ????????? ???????? ??????? ?????????? ???? ??????? ????????? ?????? ???? ????????? ?????? ??????? ???? ??????? ???? ?????????? ?????? ?????? ??????????? ?????????? ????????????? ?????????? ????????? ???????? ????????? ????????? ????????? ????? ???????? ?????????? ??????? ???? ??????? ??????????? ?????????? ??????????? ??????? ????????? ?????? ????????? ???? ?????? ???????? ????????? ?????????? ??????? ???????? ??????? ?????????? ????????? ???? ??????? ????????? ?? ?????? ?? ?????? ???????????? ?? ???????? ???????????.
Bismillahirrahmanirrahim
Ey Rabb’im; bağışının peş-peşe aralıksız olması sana şükretmeyi unutturmuş ve kendime dalmışım, ihsanının sürekli bana yağması sena-larını sayıp bitirmekten beni aciz bırakmıştır, nimetlerinin birbirini takip etmesi övgülerini anmaktan beni alıkoymuştur, kerem ve iyiliklerinin ard-arda oluşu bunları açıp söylemekten beni aciz etmiştir. Ben, Senin bol nimetlerine karşılık kusurlu olduğunu itiraf eden, o nimetlerde ihmalkârlık yapmasından ve onları zayi etmesinden dolayı kendisi aleyhine tanıklık eden kimsenin halindeyim.
Allah’ım; sen Rauf (şefkatli), Rahim, İhsan sahibi ve Kerim’sin; öyle ki sana yönelenleri ye’se düşürmez ve keremine ümidi olanları nezdinden kovmazsın. Ümit edenlerin yükü senin dergahına indirilir, yardım dileyen-lerin arzuları senin kapında durur; öyleyse arzularımızı mahrumiyet ve ümitsizlikle karşılaştırma ve ümitsizlik elbisesini bize giydirme.
İlahi, senin büyük nimetlerin karşısında benim şükrüm küçük kalır, ik-ramın karşısında benim hamd-u senam naçiz görünür. İman nurundan olan nimetlerin beni süslemiş, izzetinden olan zarif ihsanların beni kap-lamıştır, minnetlerin açılmayacak gerdanlıklar ve kırılmayacak tasmalar boynuma takmıştır. Nimetlerinin çokluğundan onları sayıp bitirmekten di-lim aciz kalmış ve onları kuşatmak bir yana, idrak etmekten bile fikrim ye-tersiz olmuştur. O halde nasıl şükrederim? Oysaki sana şükretmek için de bir şükür gerekir, ne zaman sana hamd etsem hamdım için de tekrar sana hamd etmem gerekir.
İlahi; lütfünle rızıklandırdığın ve ihsanınla eğittiğin gibi bize bol nimet-lerini tamamla, azabın çetinlik ve belalarını bizden uzaklaştır, her iki ci-hanın en yüce ve en büyük payından bu dünyada ve ahirette bize nasip eyle.